تهویه عمومی عبارت است از دمش یا تخلیه هوا نسبت به یک ناحیه و یا کل اتاق یا سوله به منظور رقیقسازی هوا و بهتر شدن شرایط دما ، رطوبت و آلودگی هوا میباشد.با ما در این مقاله همراه باشید تابه بررسی کاربرد سیستم تهویه عمومی بپردازیم.
تهویه عمومی شامل رقیقسازی هوای آلوده با هوای غیر آلوده به منظور کنترل مخاطرات هوایی بالقوه، آتش سوزی و شرایط انفجار ، بوها و رایحهها و سایر آلایندههای برهم زننده احوالات انسان میباشد. تهویه رقیقسازی میتواند شامل کنترل آلایندههای هوایی ( بخارات، گازها و ذرات ) تولید شده در ساختمانهای ایزوله نیز باشد.معمولا در فضاهای بزرگ و محیطهایی که آلاینده در فضاهای نامشخص تولید میشود از سیستم تهویه عمومی و رقیقسازی هوا استفاده میشود. سالنهای تولید چاپخانهها ، صنایع فلزی بزرگ، ریخته گریها ،گلخانهها و…. از کاربرد سیستم تهویه عمومی و رقیق سازی بهرهمند میشوند.

اصول طراحی سیستم تهویه عمومی ( رقیق سازی) به صورت زیر میباشد:
- مقدار هوای مورد نیاز برای رقیق سازی مطلوب آلایندهها را از میان دادههای موجود در کتابچه ACGIH مقادیر فهرست شده در جدول توزیع و رقیقسازی کامل هوا و بخارات حلال انتخاب مینماییم .
- دهانههای تخلیه را در نزدیکی منابع آلودگی (در صورت ممکن) قرار میدهیم تا از مزایای تهویه نقطه ای برخوردار شویم.
- خروجیهای هوای دمش و تخلیه را طوری قرار میدهیم که هوا از ناحیه آلوده عبور کند. پرسنل باید بین هوای دمش و منبع آلایندگی قرار گیرند تا کمترین مواجهه را با آلاینده داشته باشند.
- هوای تخلیه شده را با استفاده از سیستم هوای جایگزین جبران میکنیم. این جایگزین هوا باید در فصول سرد همراه با گرمایش هوا و در تابستان همراه با سرمایش باشد (هواساز ایرواشر و چیلردار) . در سیستم های تهویه رقیقسازی معمولا مقادیر زیادی از هوا را توسط فنهای کم فشار جا به جا میکنند تا از هزینه کمتری داشته باشد. هوای جایگزین باید در صورت لزوم عملکرد مطلوب سیستم را تامین نماید.
- هوای تخلیه شده به هیچ عنوان نباید از طریق کولرها یا پنجرهها بتواند مجدد وارد سالنها شود.
استفاده از تهویه رقیق سازی برای سلامتی دارای 4 فاکتور مهم است :
- مقدار آلاینده تولیدی نباید بسیار بیشتر از حد مجاز بوده یا نرخ جریان هوای لازم برای رقیقسازی غیرکاربردی باشد.
- کارکنان باید به اندازه کافی از منبع آلایندگی فاصله داشته باشند یا تولید آلایندهها باید به حد کافی غلظت پایینی داشته باشد تا کارکنان دارای سطح قرارگیری بالاتر از TLV نباشند.
- میزان مسمومیت کنندگی آلاینده ها باید پایین باشد.
- تولید آلایندهها باید به طور منطقی یکنواخت باشد.
طراحی سیستمهای تهویه عمومی با کمک اطلاعات ACGIH و با استفاده از فنهای پره ای و سانتریفیوژ و همچنین هواسازهای مختلف با هدف کاهش مواجهه پرسنل و تامین دما و رطوبت مطلوب انجام میگیرد.












